So much like me…

      Hindi ko akalaing makakatagpo ako ng taong tulad niya. Masasabi kong in love xa kasi halata naman. Hanga ako sa taong iyon. Nakikita ko ang sarili ko sa kanya noong mga panahong naniniwala pa ako na makakatagpo ako ng "tunay" na pag-ibig. Hanga ako kasi di tulad ko umaasa pa rin xa at naghihintay. Alam kong maraming tao ang nagsabi o magsasabi na dapat sinagot ko na xa dati pa pero… ewan… Tuwing naaalala ko ang pagkabigo ko at napapatingin ako sa kanya naiiyak ako dahil wala akong magawa… kung hindi ko siguro nakilala si michael mas madali siguro ang buhay ko dahil wala na akong kailangang itago at hindi ako magdadalawang isip na pagkatiwalaan siya… :’(

P.S.

    kilala mo kung sino ka and i want to thank you for making me smile. pasensya na kung parati nalang akong ganito. aaminin ko, nasasaktan pa rin ako at naguguluhan but if you do love me please bear with me. hindi ko ikakaila na unti2 nagiging special ka para sakin see, first entry ko pa lang tungkol sayo orange na agad ang color ng font (jejeje! tawa nalang ako kasi tapos na akong umiyak). At para naman sa mga taong gusto lang bumasa ng blog na to, call me crazy, call me blind but i have my reasons.